article-image

TAFELS MET EEN VERHAAL

Husband gaat op reis. Zakenreis.
Hij neemt niet een koffer met kleren mee – zoals normale mensen doen – hij neemt een koffer vol hout, samples, tekeningen, documenten en andere werk gerelateerde spullen mee.
Trots kijkt hij me aan. ‘Die koffer zal wel te zwaar zijn,’ zeg ik sarcastisch.
‘Vast niet zo zwaar als jouw koffer vol hakken.’ Daar heb ik dan niets op terug te zeggen – de vorige keer moest ik vijftig euro bijbetalen. ‘Lukt het jou om met één onderbroek per week te doen?’ Husband begint te lachen.

Het verhaal begint in zijn hoofd

Husband loopt weer heen en weer. Dan kan hij beter denken, zegt hij.
Een zenuwachtig gevoel overvalt me. Wat heeft hij?
‘Gaat het schat?’ probeer ik voorzichtig.
‘Ja, het zit in mijn hoofd. Maar het moet nog op papier.’
En tekenen kan ‘ie dus niet.
Ik kan voelen dat er iets broeit, alleen wat het is, is voor mij een groot raadsel.

Rondom de tafel

Een tafel is het belangrijkste meubelstuk in huis. Alles begint rondom de tafel. Gesprekken. Het ontbijt. Het diner. Ontvangst van gasten. Zowel handenarbeid als geestesarbeid. De tafel begint met een verhaal en maakt een verhaal.

De tafel behoort met de stoel en de slaapplaats tot het basismeubilair en dan maakt het weinig uit of je rijk of arm bent. In de late middeleeuwen nam de tafel een minder centrale plaats in dan tegenwoordig. De oudste tafels bestonden uit planken die op losse schragen werden gelegd. Was de tafel niet meer nodig dan zette men de planken eenvoudig tegen de muur.
In deze tijd ontstaat de tafel nog steeds uit planken maar ook uit andere onderdelen zoals marmer of glas.

 

Het begin van zijn verhaal

Husband heeft een idee, gaat heen en weer lopen, mompelt wat in zichzelf, belt wat mensen, mailt wat naar de andere kant van de wereld en geeft orders.
Er ontstaat een tekening. Hij vindt het altijd veel te traag gaan, irriteert zich binnen een seconde maar is altijd heel erg opgelucht als hij ziet dat mensen zijn taal begrijpen. Ik snap er geen snars van. ‘Dit gaat het echt helemaal worden.’ Ik kijk van achter mijn laptop op. ‘Wat?’
Hij laat me een schets zien van een tafel met aan de onderkant ijzer. Hij leunt triomfantelijk naar achteren.

Inspiratie opdoen in Indonesië

Husband vliegt meerdere keren per jaar voor een paar weken naar Indonesië. Daar gaat hij op zoek naar nieuwe items her en der. Hij vindt nooit alles op één plek. Tussendoor stuurt hij altijd fotomateriaal door naar ons. Niet ter goedkeuring maar om te laten zien dat hij echt geen tijd heeft om daar aan het zwembad te loungen. -;)

Samen op werkbezoek

Ik loop langzaam achter Husband aan de fabriekshallen in. Alles wat ik zie, is oud, versleten en vergane glorie. In de fabriekshallen zitten meerdere mensen. Ze schuren de tafels in alle voorzichtigheid. Ik zie ze het stof eraf blazen, kijken en weer voorzichtig verder schuren. Husband blijft even staan en kijkt om zich heen. Verderop zie ik een aantal tafels staan die klaar zijn. Trots loopt Husband erom heen.
‘Kijk, zie je dat oude hout daar liggen? Dat is nu uiteindelijk deze tafel geworden. De kleuren zitten er nog in.’
Het is werkelijk een prachtige tafel.
‘Do you like?’ vraagt een kleine meneer zonder tanden lachend aan mij.
‘Ve..ry..’ stamel ik zachtjes.
Ik ben zo verbaasd dat van oude dingen zulke prachtige meubels kunnen ontstaan en ik ben trots op Husband. Een tafel is wel meer dan een stukje hout, het is een verhaal die ver weg is ontstaan.

Wij slaan cookies op om onze website te verbeteren. Is dat akkoord? Ja Nee Meer over cookies »