Inhoud winkelmandje
Er staan geen artikelen in het Winkelwagentje
 

Column #1 - Het nieuwe woonseizoen is begonnen

Nieuw woonseizoen: nieuw woonboek
Ik hou van alle seizoenen, daarom vind ik het heerlijk om in Nederland te wonen. Nederland en haar wisselvalligheid. Ik vind de invloed die het klimaat op mijn gesteldheid heeft betoverend. Ik laat me graag door de seizoenen leiden. De bikini's ruim ik op. De dikke truien vormen grote stapels tot bovenin de kast. In de winkels liggen de eerste pepernoten en ik haal aardappelen voor de stamppotten in huis. Ook in de woonwereld is het nieuwe seizoen begonnen.  

Het nieuwe woonboek geeft me verrassende inspiratie. 
Ik ga op zoek naar warmte en comfort. Ik ben gek op kaarsen en de sfeer die daardoor ontstaat. Laatst stond ik in onze woonwinkel en struikelde ik over de pluizerige kussens die op de grond waren gevallen. Gelukkig was mijn landing zacht. Ik pakte de kussens op. Ze voelden zo heerlijk zacht aan dat ik ze tegen me aan drukte. Heel even bleef ik zo staan en had ik een moment voor mezelf. Ik nam de tijd om even rond te kijken en in de verte zag ik een klein rond tafeltje met allemaal prachtige kaarsen in allerlei kleuren. Ze verspreidden een warme gloed waardoor ik meteen zin kreeg om het thuis helemaal gezellig en warm te maken.

Ik ben niet de enige die gek is op warmte en comfort. 
Kleine Man van 4 jaar pakt altijd alle kussens voordat hij de bank in beslag neemt. Hij verdwijnt er letterlijk in. Dan hoor ik nog een dwingend stemmetje dat roept: 'Mama, kan jij de tv aanzetten?' Hij zegt nog net niet: 'NU meteen'. Het liefst heeft hij een afstandsbediening waarmee hij mij kan bedienen.

'Kun je dat ook liever vragen?' zeg ik op corrigerende toon. Dan gooit hij de kussens van zich af en vraagt: 'Mama, mag ik deze kussens ook op mijn bed? Ze zijn zó lekker zacht.' Ik kijk naar hem maar zie dat hij alweer afgeleid is door onze honden die languit het hele tapijt gebruiken als tweepersoonsbedden. De hondenmanden blijven onbeslapen sinds het hoogpolig tapijt hier ligt. Ze hebben groot gelijk.

Mijn nieuwe aankoop van vorige week was misschien toch niet zo'n goed idee?
Terwijl Kleine man een hutje van kussens bouwt om de honden heen, stoot hij in één beweging de twee leuke krukjes om die ik vorige week in mijn enthousiasme had meegenomen uit de woonwinkel. Zijn beker melk vliegt net langs de bank op de grond. Kak. Hij kijkt me angstig aan en het wordt doodstil. Dan schieten we allebei in de lach. 
Ik wist het, mompel ik in mezelf. Lage krukjes en kinderen: het werkt niet! Teleurgesteld zet ik ze uit het zicht in een andere hoek van de kamer. Maar 's avonds als de rust eindelijk zijn intrede heeft gemaakt, is het mijn beurt om me tussen de zachte kussens te nestelen met Netflix op het scherm. Geen Kikker en zijn vriendjes meer maar mijn eigen spannende serie. Met mijn benen gestrekt over het krukje voor me en een glas wijn op het andere krukje voel ik me voor even een prinses. Kak.
Waar is de afstandsbediening? Hij zal hem toch niet verstopt hebben? Kleine draak.

-x- Ievy